خیلیییییییییییییییی

قبول دارم بی کسی بد دردیه، تنهایی همیشه برای آدم دردآوره ولی بعضی وقت ها با خودم فکر میکنم اگه هیچ کسی رو توی زندگیم نداشتم ، اگه هیچ کسی نگرانم نمی شد، اگه هیچ کسی در فراقم گریه نمی کرد، اگه این زنجیرهای وابستگی به دست و پاهام بسته نمی شد...

از همین نقطه زندگی مو قیچی می کردم و می رفتم دنبال چیزهای جدید، خیلی چیزها برای از نو شدن لازم دارم...

دارم از درون زنگ می زنم

برای پیدا کردن خودم، برای پیدا کردن خدایی که فقط ازش یه اسم میدونم به خیلی سفرها، خیلی کتاب ها، خیلی نبودن ها، خیلی جسارت ها نیاز دارم...